فال

پسری که با شعر هایش دنیا را زمزمه می کرد،

عاشق ِ تلخی ست.

 

پسری که با فراک ِ مشکی و کفش ِ ورنی،

از دختر ِ کنار پنجره

سفارش ِ قهوه گرفت.

 

دختر ِ صندلی ِ چوبی

        دختر ِ ته سیگار ِ ماتیکی

                دختر ِ زیر سیگاری ِ پر از فیلتر

                        دختر ِ چشمان ِ مست و قلب ِ سرد.

 

پسر ِ اسپرسوی ِ تلخ،

فنجان را روی تنهایی های دختر

                                         وارونه کرد؛

دختر!

فالت را زمزمه کن!

پسر،

تلخی را دوست دارد،

اما

تو شیرین باش.

 

پسری که شعرهایش را تا آخر ِ دنیا زمزمه می کند،

عاشق ِ تلخی ِ تو  نیست...

/ 0 نظر / 24 بازدید